روايات از علوم ادبى بهره مىجويد . اهتمام او به لغت ، صرف ، نحو ، معانى و بيان در جاى جاى « وافى » قابل مشاهده است . در بحث مبانى فقه الحديثى وى ، عنايت فيض به لغت‌شناسى مورد بحث قرار گرفت . در اين بخش نمونه‌هايى از ساير علوم ادبى كه در « وافى » مورد توجّه مؤلّف بوده است مورد بررسى قرار مىدهيم . نمونه‌هايى از بهره‌مندى از مباحث صرف و نحو در « وافى » چون صرف و نحو از علوم مبنايى در فهم سخنان و عبارات عربى مىباشد در « وافى » موارد فراوانى از استناد فيض به اين دو علم وجود دارد . مثال‌ها : ج 2 ، ص 82 و 107 و 277 و 299 و 321 و 325 و 334 و 371 ؛ ج 3 ، ص 490 و 498 و 648 و 649 و 652 و 695 ؛ ج 4 ، ص 44 ؛ ج 5 ، ص 605 ؛ ج 9 ، ص 1286 و . . . ما نيز در اين بحث به جهت رعايت اختصار چند نمونه را به نحو مشروح مطرح مىكنيم و در موارد ديگر به آدرس‌هاى فوق اكتفا مىنماييم . الف - امام باقر عليه السلام مىفرمايد : لا صَلوةَ يَوْمَ الْفِطْرِ وَالْاضْحى الَّا مَعَ امامٍ ؛ نماز عيد فطر و قربان تنها در صورت وجود امامى واجب مىشود . مراد از « امام » در روايت چيست ؟ دو احتمال وجود دارد : 1 . مقصود امام جماعتى است كه اقتدا به او جايز باشد ، خواه معصوم باشد يا غير معصوم . 2 . مقصود امام معصوم عليه السلام است . بنابر احتمال دوّم نماز عيد فطر و قربان ، تنها در زمان حضور امام معصوم عليه السلام واجب مىشود . فيض با استناد به يك نكتهء نحوى احتمال اوّل را ترجيح مىدهد و آن